fa میزان شیوع اختلال استرس پس از ضربه ناشی از جنگ در کهنه‌رزمندگان <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>چکیده</strong></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> پژوهش‌ها نشان داده‌اند عوارض روانی جنگ مانند اختلال استرس پس از ضربه گاهی اوقات تا سال‌ها پس از جنگ نیز قابل دوام هستند. پژوهش حاضر با هدف برآورد میزان شیوع اختلال استرس پس از ضربه در رزمندگان نظامی، پس از 26 سال از خاتمه جنگ انجام شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>ابزار و روش‌ها:</strong> در این پژوهش توصیفی- مقطعی در سال 1393، تعداد 341 نفر از نظامیان یکی از ارگان‌های نظامی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به‌روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه&shy;ای انتخاب شده و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش، فهرست اختلال استرس پس از ضربه- ویرایش نظامی <span dir="LTR">(PCL-M-5)</span>، <a name="_Toc412416246">مقیاس متخصص اجرای ساختاریافته اختلال استرس پس از ضربه براساس پنجمین راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی </a><span dir="LTR">(CAPS-5)</span> و <a name="_Toc412416247">پرسش‌نامه ویژگی‌های جمعیت‌شناختی </a>بود. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی و از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون همزمان استفاده شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها:</strong> 82 نفر (24.0%) از نظامیان، واجد ملاک‌های تشخیصی اختلال استرس پس از ضربه بودند و شایع‌ترین نشانه در آنها در وهله اول برانگیختگی و واکنش‌پذیری و پس از آن، تغییرات منفی در شناخت و خُلق بود. متغیرهای جمعیت‌شناختی میزان تحصیلات (0.191-=<span dir="LTR">r</span>؛ 0.01<span dir="LTR">p<</span>)، سن حضور در جبهه (0.046-=<span dir="LTR">r</span>؛ 0.05<span dir="LTR">p<</span>)، مدت حضور در جبهه (0.107=<span dir="LTR">r</span>؛ 0.05<span dir="LTR">p<</span>) و مجروحیت و شدت مجروحیت (0.347=<span dir="LTR">r</span>؛ 0.01<span dir="LTR">p<</span>) با ابتلا به اختلال استرس پس از ضربه ارتباط معنی‌دار داشتند و 13% واریانس مربوط به اختلال استرس پس از ضربه، توسط عوامل جمعیت‌شناختی تبیین می‌شد (0.01<span dir="LTR">p<</span>).</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> پس از گذشت 26 سال از خاتمه جنگ، تعداد زیادی از کهنه‌رزمندگان نظامی همچنان مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه هستند و شایع‌ترین نشانه آنها برانگیختگی و واکنش‌پذیری است.</p> <p dir="LTR"></p> <p dir="LTR" style="text-align: justify;"><strong>Aims:&nbsp;</strong>The post-traumatic stress disorders sometimes continue years after wars. The aim of the study was to estimate the prevalence of post-traumatic stress disorders in the veterans 26 years after the end of Iran-Iraq war.</p> <p dir="LTR" style="text-align: justify;"><strong>Instrument & Methods:</strong>&nbsp;In this cross-sectional study, 341 Iranian veterans were studied in 2014. The subjects were selected via cluster random sampling method. Data was collected using post-traumatic stress disorder checklist-military edition (PCL-M-5), clinician-administered post-traumatic stress disorders scale for DSM-5 (CAPS-5), and a demographic questionnaire. Data was analyzed through descriptive statistics and Pearson correlation coefficient and simultaneous regression analysis tests. &nbsp;</p> <p dir="LTR" style="text-align: justify;"><strong>Findings:</strong>&nbsp;82 veterans (24.0%) were with post-traumatic stress disorders diagnostic criteria. In addition, their most prevalent post-traumatic stress disorders symptoms were arousal and reactivity, and negative changes in the cognition and mood, successively. Domographic parameters, including educational level (r=-0.191; p<0.01), age during military services (r=0.046; p<0.05), military services length (r=0.107; p<0.05), and injury and its severity (r=0.347; p<0.01) significantly correlated with post-traumatic stress disorders. In addition, 13% of the post-traumatic stress disorders variance were explained by the demographic parameters (p<0.01).</p> <p dir="LTR" style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong>&nbsp;26 years after the end of Iran-Iraq war, many veterans are with post-traumatic stress disorders, and their most prevalent symptom is arousal and reactivity. &nbsp;</p> اختلال استرس پس از ضربه,‌ شیوع,‌ جنگ, رزمندگان Stress Disorder, Post-Traumatic, Prevalence, War,Veterans 15 23 http://ijwph.daneshafarand.org/browse.php?a_code=A-10-1324-2&slc_lang=fa&sid=3 A.M. Rahnejat امیر محسن راه‌نجات 1003194753284600377075 1003194753284600377075 No Clinical Psychology Department, Medicine Faculty, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران P. Dabagi پرویز دباغی dabaghi_44@yahoo.com 1003194753284600377074 1003194753284600377074 Yes Clinical Psychology Department, Medicine Faculty, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران M. Rabiei مهدی ربیعی 1003194753284600377072 1003194753284600377072 No Clinical Psychology Department, Medicine Faculty, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌ا...(عج)، تهران، ایران A. Taghva ارسیا تقوا 1003194753284600377073 1003194753284600377073 No Psychiatry Department, Medicine Faculty, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران H. Valipoor حبیب ولی‌پور 1003194753284600377071 1003194753284600377071 No Clinical Psychology Department, Medicine Faculty, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران V. Donyavi وحید دنیوی 1003194753284600377070 1003194753284600377070 No Psychiatry Department, Medicine Faculty, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران M.R. Ebrahimi محمدرضا ابراهیمی 1003194753284600377069 1003194753284600377069 No Psychiatry Department, Medicine Faculty, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران